Kompletny przewodnik po dawkowaniu karmy

Wielu opiekunów psów zadaje sobie pytanie: „Czy mój pies nie dostaje za mało jedzenia?”, albo wręcz przeciwnie – „Czy go nie przekarmiam?”. Odpowiedź na pytanie, ile powinien jeść pies, nie jest jednowymiarowa. Właściwa porcja zależy od wieku, wagi, poziomu aktywności, a nawet rasy.

W tym artykule dowiesz się, jak precyzyjnie wyliczyć zapotrzebowanie kaloryczne swojego czworonoga i na co zwrócić uwagę, wybierając sposób karmienia.

1. Od czego zależy ilość jedzenia?

Zanim spojrzysz na tabelę na opakowaniu karmy, musisz wziąć pod uwagę czynniki indywidualne. Każdy pies jest inny, a jego metabolizm zmienia się wraz z upływem czasu.

Waga i wielkość: To podstawa. Duże rasy potrzebują więcej energii do podtrzymania funkcji życiowych, ale często mają wolniejszy metabolizm niż małe pieski.
Wiek: Szczeniaki w fazie wzrostu potrzebują znacznie więcej kalorii w przeliczeniu na kilogram masy ciała niż psy dorosłe. Z kolei seniorzy, ze względu na mniejszą aktywność, wymagają diety o niższej kaloryczności.
Poziom aktywności: Pies, który spędza dzień na kanapie, potrzebuje mniej energii niż pies pracujący, sportowy lub taki, który codziennie biega przez dwie godziny.
Stan zdrowia i status kastrowany/sterylizowany: Zabiegi te zmieniają gospodarkę hormonalną, co często prowadzi do spowolnienia metabolizmu o ok. 10-20%.

2. Jak czytać tabele dawkowania?

Większość producentów gotowych karm (suchych i mokrych) umieszcza na opakowaniu tabelę dawkowania. Pamiętaj jednak o dwóch ważnych zasadach:

To tylko sugestia: Wartości podane na worku są średnimi statystycznymi. Jeśli Twój pies tyje przy zalecanej dawce, należy ją zmniejszyć.
Dawka dobowa: Liczba gramów podana w tabeli to zazwyczaj całkowita porcja na cały dzień, a nie na jeden posiłek. Jeśli karmisz psa dwa razy dziennie, dawkę z tabeli musisz podzielić przez dwa.

3. Zapotrzebowanie energetyczne – odrobina matematyki

Dla osób, które chcą podejść do tematu profesjonalnie, specjaliści żywienia zwierząt stosują wzory na tzw. RER (Resting Energy Requirement – spoczynkowe zapotrzebowanie energetyczne).

Podstawowy wzór dla dorosłego psa o masie ciała $m$ (w kilogramach) wygląda następująco:

$$RER = 70 \times (m)^{0,75}$$

Otrzymany wynik (w kcal) mnoży się następnie przez odpowiedni współczynnik (np. 1,6 dla wykastrowanego dorosłego psa o umiarkowanej aktywności), aby uzyskać DER (Daily Energy Requirement – dobowe zapotrzebowanie energetyczne).

4. Częstotliwość karmienia: Ile razy dziennie?

To, jak często podajemy posiłek, jest równie ważne jak to, ile go podajemy.

Wiek psa	Liczba posiłków dziennie
Szczenięta (do 6 miesiąca)	3 – 5 posiłków
Psy dorosłe	2 posiłki (rano i wieczorem)
Rasy olbrzymie	Minimum 2, a najlepiej 3 (profilaktyka skrętu żołądka)
Seniorzy	2 – 3 mniejsze posiłki

Ważna uwaga: Unikaj karmienia psa bezpośrednio przed i bezpośrednio po intensywnym wysiłku fizycznym. Może to prowadzić do groźnego dla życia rozszerzenia i skrętu żołądka.

5. Smaczki to też kalorie!

Częstym błędem jest nieuwzględnianie przysmaków w dziennym bilansie energetycznym. Jeśli trenujesz z psem i podajesz mu dużo nagród, powinieneś odpowiednio zmniejszyć porcję głównego posiłku.

Przyjmuje się zasadę 90/10: 90% kalorii powinno pochodzić z pełnowartościowej karmy, a maksymalnie 10% z przysmaków.

6. Jak sprawdzić, czy pies je odpowiednią ilość?

Najlepszą metodą oceny jest tzw. Body Condition Score (BCS), czyli wizualna ocena kondycji ciała.

Pies o prawidłowej wadze: Ma wyraźne wcięcie w talii (patrząc z góry), a jego żebra są niewidoczne, ale łatwo wyczuwalne pod palcami przy lekkim dotyku.
Pies z nadwagą: Brak wcięcia w talii, trudność w wyczuciu żeber pod warstwą tłuszczu.
Pies z niedowagą: Mocno wystające żebra, kości miednicy i kręgosłup widoczne gołym okiem.

Podsumowanie

Nie ma jednej, uniwersalnej miarki dla każdego psa. Kluczem do sukcesu jest obserwacja zwierzęcia i regularne kontrolowanie jego wagi. Jeśli zmieniasz karmę, zawsze wprowadzaj ją stopniowo przez około 7 dni, aby uniknąć rewolucji żołądkowych.

W razie wątpliwości co do kondycji swojego pupila, zawsze warto skonsultować się z weterynarzem lub psim dietetykiem, który pomoże ułożyć spersonalizowany plan żywieniowy.